AMSTELVEEN KAN BETER

Door de 'mismatch' van grootstedelijke ambities en dorpse onderonserigheid van onze gemeentepolitiek is Amstelveen gaandeweg onveiliger, lawaaiiger, vuiler, onprettiger en ongezelliger geworden dan veel bewoners wensen. Hun mogelijkheden om klachten wensen en suggesties kenbaar te maken aan bestuurders en ambtenaren van de gemeente, zijn echter beperkt. Zelfs tijdens de 'Praat met de Raad'-avonden op het Raadhuis praten bestuurders, raadsleden en ambtenaren liever met elkaar dan met inwoners. 'Luister naar de burger' zou het motto moeten zijn, want in een volwassen democratie hebben burgers ook wat te vertellen.    

Op deze website staan kritische op- en aanmerkingen en constructieve ideeën bijdragen aan het verbeteren van het woon- en leefklimaat van deze stad die geen dorp (meer) is en dit dorp dat inmiddels (bijna) is uitgegroeid tot een stad. Rode teksten bieden een 'link' naar foto's en films, zoals bijvoorbeeld van de mooie omgeving maar ook van vervuiling van het Stadsplein door weggegooid afval en scooters die in het Stadshart mogen parkeren en daar dus ook overal rondrijden.

Veel films (met veel geluid!) die aan duidelijkheid niets te wensen overlaten, staan in de FILMLIJST. De filmpjes zijn gemaakt met een gewoon digitaal fototoestel, maar duidelijk genoeg om te laten zien en horen waarom het gaat.

Stadshart

Als bewoners van het Amstelveense Stadshart merken wij dat het gemeentebestuur er het karakter, de waarde en de mogelijkheden niet van begrijpt en dus ook niet tot hun recht laat komen. Het Stadsplein functioneert nu in de eerste plaats als een ruim bemeten wandel-, fiets- en brommerpad en verder als taxistandplaats, als markt- en evenemententerrein en als hangplek voor Amstelveense jeugd voor wie deze dorpse stad weinig mogelijkheden tot ontmoeting en vertier biedt. Verder is het Stadsplein een ideale echoput voor iedereen die zich graag wil laten horen.

Met zijn 120 woningen, schouwburg, openbare bibliotheek, volksuniversiteit, muziek-, dans- en schilderschool en zes horecagelegenheden is het Stadsplein een woonplein met een hoog cultureel gehalte. Woongenot en cultureel genoegen staan echter voortdurend onder druk van allerlei onnodige vormen van hinder en geluidsoverlast die afbreuk doen aan de functie van het Stadsplein als ontmoetingsplaats voor mensen uit Amstelveen en de regio.

Daarbij komt dat de vorm, inrichting en aankleding van het Stadsplein niet echt bijdragen aan de aantrekkelijkheid ervan. Bovendien heerst er door gebrekkige handhaving vaak een sfeer van anarchie waarin asociale figuren zich thuis voelen.

Overlast wordt niet ontmoedigd, laat staan bestraft. De gemeente Amstelveen wil een 'schone stad' en daarom zo min mogelijk verkeersborden en dus ook geen borden met gedragsregels zoals men die op veel andere plaatsen (gelukkig) wel ziet. Het resultaat is o.a. veel te hard rijdende auto's in woonwijken en voetgangersgebieden als het Stadshart, het op straat gooien van verpakkingen etc., zwerfvuil, rondscheurende scooters, kletterende skateboards, 'indrinken' met bier van Albert Heijn op de banken van het Stadsplein, schreeuwende cafébezoekers, onnodig hard krijsende kinderen en hangjongeren met ghettoblasters. 'Denk aan de buren', ja, ja.

Stadspleinbewoners moeten steeds in discussie met skateboarders die vragen: "Waar staat dat je hier niet mag skateboarden?" Inderdaad, dat staat helaas nergens, en daarom moeten de bewoners zelf de strijd tegen de overlast door het gekmakende gekletter van skateboards voeren zonder steun van overheid en politie.

De gezellige café-restaurants, de fraaie openbare bibliotheek, de actieve schouwburg en de aanwezigheid van veel woningen maken veel goed. Maar Amstelveen kán beter..

Bestuurders, volksvertegenwoordigers en ambtenaren van de gemeente Amstelveen zullen meer begrip en belangstelling moeten opbrengen voor zowel het 'kleine leed' dat onze burgemeester op en rondom het Stadsplein constateerde, als voor de vele mogelijkheden om er wél een leuk stadsplein van te maken.

Het Stadshart is een voetgangersgebied: "Dus niet brommen en scooteren."

Het Stadshart van Amstelveen is een winkelgebied en daarom officieel een voetgangersgebied. Let wel: 'Officieel', want de praktijk is anders. Omdat men in het Stadshart mag fietsen, zijn snorfietsen er 'dus' ook toegestaan, althans volgens ons gemeentebestuur. De gelijkstelling van snorfietsen aan fietsen berust echter op een verkeerde uitleg van de wettelijke status van snorfietsen. Dit is bijzonder vervelend, want snorfietsen hebben - net als bromfietsen en scooters - een lawaaiige en luchtvervuilende 2-taktmotor met mengsmering die door zijn lichte constructie de brandstof zeer slecht verbrandt.Voor puberende jongeren zijn snorfietsen aantrekkelijk omdat de berijders geen helm hoeven te dragen en zij zich dus op hun best kunnen profileren.

In andere gemeenten is het rijden met scoooters, bromfietsen én snorfietsen in voetgangersgebieden (natuurlijk) al lang verboden, want zij zijn allemaal even hinderlijk, lawaaiig en luchtvervuilend. Er is dus geen enkele reden om een onderscheid te maken tussen deze motorvoertuigen. Als scooters en snorfietsen overal mogen parkeren (film, dan rijden zij natuurlijk ook overal. Scooteraars zetten liever geen stap te veel, want lopen is voor de dommen. Dit geldt trouwens voor alle fietspaden in onze woonplaats, zoals het bekende Zwarte pad langs de historische trambaan, het fietspad langs De Poel en zelfs die in het Amsterdamse Bos. Omdat de betekenis van het langwerpige zwarte bord met 'Fietspad' kennelijk niet voldoende bekend is, hangt daar op een paar plaatsen een bordje onder met de tekst 'Dus niet brommen'. Ook dat blijkt niet te helpen. 

In de meeste steden zijn er al lang parkeerplaatsen voor scooters etc. Verkeerd geparkeerde scooters, brommers en snorfietsen worden verwijderd. Dat is de enige manier om wildparkeren en -rijden daadwerkelijk te ontmoedigen. Heus, dames en heren bestuurders, raadsleden en ambtenaren van de gemeente Amstelveen, het werkt! Ga maar eens kijken en luisteren in anders stadscentra en merk op dat de lucht daar niet vergiftigd wordt door misselijkmakende uitlaatgassen van tweetaktmotoren.

Terwijl in veel gemeenten in Nederland goede oplossingen zijn bedacht en uitgevoerd om de overlast van scooters etc. tot aanvaardbare proporties terug te brengen door duidelijke regel én de handhaving daarvan, probeert de gemeente Amstelveen het wiel uit te vinden door middel van een experiment met 'scooterparkeerjuwelen', kostbare ringen van roestvrij staal waaraan maximaal twee scooters kunnen worden vastgemaakt. Dat die dingen niet werken, kan iedereeen met eigen ogen en camera vaststellen onder de luifel van de openbare bibliotheek op het Stadsplein. Wij hebben dit geschreven in een e-mail aan de gemeenteraad. 

Het 'voetpad' van het busstation langs de bibliotheek naar het winkelcentrum is onveilig en ongezond.

Aan de westzijde van het Stadsplein staat de fraaie en gezellige Openbare Bibliotheek. Die is gelukkig erg populair en wordt daarom druk bezocht. Onder de voorluifel van de bibliotheek loopt een voetpad van het busstation en de grote ANWB-parkeergarage naar het winkelcentrum. Brommers, scooters en snorfietsen rijden graag over dat 'voetpad' voor de Openbare bibliotheek naar de ingang van het winkelcentrum. Zij hoeven dan geen stap te veel te zetten. Op dat voetpad hinderen zij de voetgangers, maken veel herrie en vervuilen de lucht in ernstige mate. Omdat het 'voetpad' in de luwte en onder de luifel van de bibliotheek ligt, blijft die ernstig vervuilde lucht daar nog langer hangen dan elders op het Stadsplein. Met name voor jonge kinderen is dit schadelijk, want zij krijgen die troep in hun lage kinderwagens rechtstreeks in hun nog jonge longen. Daarom is die plek volkomen ongeschikt als parkerplaats voor scooters etc. maar laat dat nu juist de enige 'officiële' parkeerplaats voor die 'fijnstofkanonnen' zijn!

Aan het begin van dit overdekte voetpad staat met een duidelijk bord aangegeven dat het hele Stadshart een voetgangersgebied is. 'Dus niet scooteren en brommen' staat er voor alle duidelijkheid nog bij voor de (meestal jonge) mensen. Die geven daar liever nog eens ongeduldig extra gas om de voetgangers opzij te dwingen. Een extra aantrekkelijkheid van dit voetpad is voor brommer- en scooterrijders dat zij daar niet zo snel gespot worden door de politieagenten die zich soms op het Stadsplein vertonen.

In steeds meer gemeenten zijn er op goedgekozen plaatsen echte verplichte parkeerplaatsen voor scooters etc., net als voor alle andere motorvoertuigen. Amstelveen loopt achter bij deze ontwikkeling, zoals bij veel meer dingen die te maken hebben met geluidsoverlast, verkeerslawaai en luchtvervuiling: 

"De bijdrage aan de stedelijke luchtkwaliteit door de emissies van brommers is beperkt in vergelijking met de bijdrage van personen- en bestelauto’s. Echter, de concentraties van schadelijke emissies dicht bij de brommer kunnen zeer hoog zijn. Hoge fijnstofconcentraties dicht bij de brommer, in combinatie met het gebrek aan een norm en mogelijk grote gezondheidseffecten zijn goede redenen om toch maatregelen te nemen om de bijdrage te beperken. Hoewel de bijdrage van brommers aan de totale geluidsbelasting van verkeer laag is, is de lokale geluidshinder groot. Brommers hebben een geluidsniveau van ongeveer 100dB, wat dicht tegen de grens voor gehoorschade ligt. Bromfietsen staan met 19% ernstige hinder op de eerste plaats in de top tien van meest hinderlijke geluidsbronnen. Maatregelen die zowel de schadelijke emissies evenals de geluidsoverlast verminderen zijn bijvoorbeeld het stimuleren van elektrische of viertakt brommers en het tegengaan van opgevoerde brommers."
Bron: De effecten van brommers op de luchtkwaliteit in de gemeente Amsterdam

Ondanks de luchtvervuiling, hinder en herrie die scooters etc. veroorzaken, heeft de gemeente gekozen voor een scooterparkeerplaats aan het voetpad dat onder de luifel van de openbare bibliotheek van het busstation en de parkeergarage naar het winkelcentrum loopt. Omdat deze plek in de luwte van de westenwind ligt en van bovendien wordt beschermd door de luifel, blijven de ziekmakende uitlaatwalm van aankomende en wegrijdende scooters daar extra lang hangen. Scooteraars vinden het bovendien gezellig om daar met draaiende motor met elkaar te kletsen. De voetgangers moeten al die tijd de smerige lucht en fijnstof inademen. Die plek is dus duidelijk een verkeerde keuze, maar wat kan je daar als burger tegen doen?

Lawaaicentrum 'De Amstelveense Echoput'.

De vier harde hoge wanden van het Stadsplein weerkaatsen en versterken alle geluiden en maken er een echte echoput van. In de ingebouwde terrassen van de appartementen gaan die geluiden ook nog eens resoneren, waardoor zij voor de bewoners een ondragelijk niveau bereiken. Dit geldt met name voor vaak onnodige herrie, zoals van schoonmaakmachines, opbouw van markten en evenementen, scheurende scooters, geschreeuw van bezoekers van P60 en Dixies (ook 's nachts, soms heel grof) en het gekmakende gekletter van skateboarders. Zo kan zelfs die mooie en leuke fontein een bron van ergernis worden. Dat kán niet de bedoeling zijn en mag ook niet te veel gebeuren omdat het Stadsplein anders onbewoonbaar wordt. In verband met onnodige overlast door verkeer en luidruchtige caébezoekers raken veel stadscentra ontvolkt omdat er niet te leven valt. Met name in de weekends is er veel nachtlevendigheid op het Stadsplein. De sporen van het 'loslopende wild' zijn op een besneeuwde ochtend goed te zien. Helaas was het vaak ook goed te horen.. 

Evenementen

Zowel bezoekers als omwonenden moeten kunnen genieten van evenementen op het Stadsplein en elders  in de gemeente Amstelveen.

Een gemeente die alleen bouwt aan haar imago en voornamelijk wil zorgen voor een maximaal commercieel en economisch klimaat en het zodoende voornamelijk passanten en tijdelijke bezoekers zo veel mogelijk naar de zin wil maken en daarbij behoeften en wensen van haar eigen burgers veronachtzaamt, die heeft haar eerste opdracht niet begrepen. De gemeente Amstelveen houdt bij het verlenen van vergunningen voor evenementen op het Stadsplein te weinig rekening met de bewoners van de 120 (!) woningen daaromheen.

Niet alleen de vaak extreme en ondragelijke herrie van muziek en presentatie maar ook bijkomende vormen van geluidsoverlast zoals lawaaiige bladblazers en luidruchtige opbouw en afbraak van markten en evenementen bederven het woonklimaat grondig.

Op deze website staan films van de verschillende evenementen op het Stadsplein in 2008 en 2009. Die laten niet alleen zien waarom die het wonen aan het Stadsplein aantrekkelijk maken, maar zij laten ook horen waarom veel bewoners tijdens bepaalde evenementen tijdelijk hun huis verlaten omdat de herrie niet te harden is. Dit laatste kan en mag niet de bedoeling zijn. Er zijn gelukkig genoeg voorbeelden die laten zien dat het niet alleen mogelijk is om zowel tegemoet te komen aan de behoeften en wensen van bewoners als aan die van tijdelijke bezoekers, maar zelfs dat evenementen daardoor alleen maar des te meer bijdragen aan de versterking van de  sociale cohesie.

Oversteekplaatsen voor bezoekers van schouwburg en muziekschool.

Op het Amstelveense Stadsplein liggen culturele instellingen zoals schouwburg, openbare bibliotheek, volksuniversiteit en muziek-en dansschool. Op de straat ervoor wordt vaak veel te hard gereden omdat er
geen verkeersdrempels en geen oversteekplaatsen zijn. Deze situatie is met name voor de speelse jonge bezoekers van de muziek- en dansschool ronduit riskant. Onze burgemeester noemt dit 'klein leed' en onze
wethouder ziet kennelijk helemaal geen probleem.

In woonwijken wordt te hard gereden en asociaal geparkeerd.

In de meeste woonwijken geldt een maximum snelheid van 30 km/u. Veel automobilisten weten dit niet of houden zich daar niet aan. Het wordt ook wel erg summier aangegeven met maar een paar borden aan het begin van de wijk, en die zijn vaak nauwelijks zichtbaar.

Op de snelwegen worden automobilisten iedere 100 meter herinnerd aan de maximum snelheid die op dat stuk geldt, 80, 90 of 100 km/u, terwijl het daar veel minder ernstig is als iemand tien of twintig kilometer te snel rijdt. Dat soort snelheidsoverschrijdingen zijn in woonwijken heel normaal, terwijl zij daar juist veel hinderlijker en gevaarlijker zijn. In de straten en lanen van de woonwijken worden de automobilisten er nergens aan herinnerd dat de maximum snelheid daar 30 km/u is, zelfs niet bij kruispunten en zijwegen.

Tussen de paar verkeersdrempels is vaak een afstand van zo'n 200 meter, waarin een beetje 'sportieve' autorijder gemakkelijk een snelheid van 50 of 60 km/u haalt, of soms zelfs meer als de ouder 's morgens een beetje laat is om zijn/haar kind naar school te brengen of als een zaken- of werkman te laat is voor zijn afspraak of klus. Tijd is geld, maar kan soms ook mensen- en dierenlevens kosten.

Automobilisten moeten op bepaalde plaatsen of om de zoveel meter met stickers op lantarenpalen etc. erop gewezen worden dat zij met hun te hoge snelheid niet alleen de wet overtreden maar daarbij ook
spelende kinderen, moeizaam lopende bejaarden en overstekende huisdieren in gevaar brengen.

Tijdens een bijeenkomst in de openbare bibliotheek vertelde een ambtenaar die belast is met 'wijkbeheer' dat er geen herinneringsborden of -stickers zouden komen, omdat hij een 'schone stad' wenst. Het is dus een kwestie van prioriteiten. Gemeenteraadsverkiezingen zijn geschikte momenten om die weer eens op een rijtje te zetten. 

Op veel plaatsen in woonwijken wordt er zo asociaal op trottoirs geparkeerd, dat ouders met kinderwagens, bejaarden met rollators, vakantiegangers met rolkoffers en spelende kinderen met hun stepjes en trapauto's er niet langs kunnen en dus over straat moeten lopen.

In de meeste woonwijken zijn er door al het autoverkeer toch al weinig plekken waar kinderen een beetje veilig op straat kunnen spelen. Daarom deed het pijn om te zien hoe een cynische aannemer als Heemraad B.V. in de Dr. Boslaan uit pure pesterij jarenlang met een hek de enige veilige speelplek mocht afsluiten zonder dat de bewoners daar iets tegen konden doen. Ook in Amstelveen moet men over macht en goede contacten beschikken om iets te kunnen bereiken.

Zelfzucht wint van algemeen belang.

Het openbare leven in Amstelveen staat onder druk van mensen die te weinig rekening houden met anderen en van een overheid die geen duidelijke regels stelt en die bestaande regels niet wil handhaven. Door rood licht rijdende auto's vormen de metafoor van een samenleving waarin zelfzucht zwaarder weegt dan algemeen belang. Dit geldt ook voor te hard rijden, asociaal parkeren, onnodig veel herrie maken, afval op straat gooien, openbaar groen vernielen, groene binnentuinen volbouwen met schuren en zwembaden en met lawaaiige scooters rondscheuren in voetgangersgebieden. Waar dit allemaal geleidelijk aan normaal wordt, is sprake van een asociale cultuur onder het mom van liberalisme.   

Rijksweg A9, bron van verkeerslawaai en luchtvervuiling, splijt Amstelveen in tweeën.

De A9 raast en roet dwars door Amstelveen. Dag en nacht legt deze drukke verkeersweg een deken van lawaai en luchtvervuiling over onze woonplaats. Binnen een zone van 100 à 300 meter bevinden zich vele woningen, winkels, kantoren en zelfs scholen.

Op onze ramen, kozijnen, terrasmeubels en gordijnen zit al snel weer een vette zwarte aanslag door de luchtvervuiling die wordt veroorzaakt door het zware auto- en vliegverkeer in de nabije omgeving (A9, Schiphol, Keizer Karelweg, Buitenveldertselaan). De luchtvervuiling met roet, fijnstof en NOx in het Stadshart van Amstelveen is ernstig en waarschijnlijk zeer ongezond. 80 Km/u op de A9, en het liefst een overkapping of een 'tent' nu nog met 3 rijstroken in beide richtingen, maar straks achtbaans. Die verbreding van de A9 is onderdeel van een project om de bereikbaarheid tussen Schiphol, Amsterdam en Almere te verbeteren. Aangezien een 'simpele' verbreding van de A9 het verkeerslawaai en de luchtvervuiling helemaal tot een ondragelijk en ook wettelijk ontoelaatbaar niveau zou doen toenemen, is besloten om een tunnel aan te leggen.

De herrie en de luchtvervuiling kunnen echter nú al drastisch worden verminderd door de maximum snelheid op 80 km/u te stellen, net als op de Ringweg A10 West. Het feit dat dit niet nu al gebeurt, tast niet alleen de geloofwaardigheid van veel pro-tunnel argumenten aan, maar stelt bovendien de Amstelveners nodeloos bloot aan de schadelijke effecten van vervuilde lucht en verkeerslawaai.  

Over tien jaar rijden er (hopelijk) al veel meer auto's op electriciteit, moeten zij (hopelijk) aan veel strengere normen voldoen met betrekking tot lawaai en luchtvervuiling en wordt er (hopelijk) ook minder hard gereden. In Voorburg staat er zelfs een NS station op het viaduct dat dwars door het centrum loopt. Dankzij de uitstekende geluidsschermen hoor je bijna geen verkeerslawaai als je daar vlakbij op een terras zit. Met betere railverbindingen en meer vrije busbanen had de A9 misschien helemaal niet verbreed hoeven worden. Maar die tunnel is natuurlijk een prima oplossing. Laat dus maar komen, liever vandaag dan over tien jaar.

Historische trambaan of mooie, schone, snelle en rechte fietsverbinding: waarvan hebben de meeste mensen plezier?

De huidige fietsverbinding tussen Amstelveen en Amsterdam is niet meer van deze tijd: Onoverzichtelijk, met allerlei scherpe bochten en omwegen, en dat terwijl er zo'n prachtige kaarsrechte baan praktisch klaarligt om intensief te worden gebruikt door Amstelveners die in Amsterdam werken of daar willen winkelen of een terrasje pakken. Die Amstelveners kunnen beter gaan fietsen over een snelle fietsbaan die loopt van A'veen-Zuid naar het Haarlemmermeerstation in A'dam-Zuid. Helaas liggen daar nu nog rails voor een museumtramlijntje dat goud geld kost maar waarin zelden Amstelveners in zitten.

Scooters etc. horen niet op fietspaden

De verkeersborden voor 'verplichte' en 'onverplichte' fietspaden zijn onduidelijk. Veel mensen weten niet of scooters etc. mogen rijden op fietspaden met een rond blauw bord met daarop een witte fiets en/of op fietspaden met een langwerpig zwart bord met in witte letters het woord 'Fietspad'. Een feit is dat men op die laatstgenoemde 'echte fietspaden' toch vaak opzij moet voor (meestal te hard rijdende) scooters etc. en daarbij gedwongen is om hun misselijkmakende uitlaatgassen in te ademen.

Scooters, bromfietsen en snorfietsen zijn eigenlijk overal hinderlijk, gevaarlijk, lawaaiig en luchtvervuilend, maar met name op plaatsen waar zij om goede redenen verboden zijn, zoals 'echte fietspaden' (met zo'n langwerpig zwart bord met 'Fietspad') en in voetgangersgebieden. In verband met hun lichamelijke inspanning ademen voetgangers en fietsers ademen nog dieper in dan normaal. Daarom zijn die stinkende uitlaatgassen van motorvoertuigen (inclusief scooters etc.) voor hen extra ongezond.

Omdat Amstelveen geen cultuur van handhaving kent, rijden scooters etc. ook op de echte fietspaden en moeten fietsers daarvoor uitwijken. Voor die moeite worden zij bedankt met een walm van misselijkmakende uitlaatgassen.

Maak van het Raadhuis een hotel met restaurant, café-bistro, vergaderzalen, terrassen en een grote speeltuin.

De oever van De Poel bij het Oude Dorp van Amstelveen is te uniek om te reserveren voor een Raadhuis (dat als echt gemeentehuis in het centrum thuishoort), een peperduur restaurant en het woonhuis van een handige projectontwikkelaar. Daar hoort een hotel te staan, met één of meer restaurants en bistro's, vergaderzalen, terrassen, een speeltuin en roeiboten die men kan huren. Alleen dan kunnen zo veel mogelijk mensen genieten van de mooiste plek van Amstelveen.

De plaats van het Amstelveense Raadhuis is om vele redenen verkeerd: letterlijk en figuurlijk geïsoleerd, te ver weg van het centrum, te exclusief en te zelfzuchtig. Gemeentebestuur en ambtenaren zitten er letterlijk en figuurlijk met hun rug naar de stad. Zo'n plek is bij uitstek geschikt voor een populaire horecagelegenheid. Van der Valk zou er wel raad mee weten, en het grote publiek zou daarvan profiteren.

Afval

Door het intensieve gebruik van het Stadsplein van Amstelveen (als winkelcentrum, marktplein, evenementen- en activiteitenterrein, hangplek, scootercircuit, etc.) maakt het door al het zwerfvuil vaak een slonzige indruk. Ook op dit gebied ontbreken duidelijke regels, regie en handhaving. Rondzwervend afval is smerig en nodigt mensen alleen maar uit om zelf ook hun afval gewoon op straat te gooien. Een bord met gedragsregels voor het voetgangersgebied waarop een fikse boete voor deze vorm vermeld staat, lijkt voorlopig de beste aanpak.

Wensen m.b.t. het Stadsplein:

• Eénrichtingsverkeer aan de Cultuurzijde.

• Maximumsnelheid van 20 km/u of hooguit 30 km/u aan de Cultuurzijde.

• Oversteekplaatsen tegenover de ingangen van Schouwburg, Muziekschool en Volksuniversiteit.

• Scooters, bromfietsen en 'snorfietsen' helemaal verbieden op het Stadsplein.
  Dus zowel verbieden om er dag en nacht rond te scheuren als om er te parkeren. Iedereen moet hier lopen, ook jonge mensen die vaak toch al te weinig lichaamsbeweging hebben.

• Parkeerverbod voor scooters etc. op het Stadsplein.
  Overal waar scooters mogen parkeren, rijden zij natuurlijk ook.

• Skateboards verbieden in het hele Stadshart.
  Zij maken hinderlijke herrie en geven dus veel overlast voor omwonenden. Bewoners moeten echter bijna iedere dag in discussie met skateboardende jongens om hun dit uit te leggen. Zij laten zich het best overtuigen met een foto van een agent die skateboarders bekeurt. (Boete 40 euro of meer.)

• Duidelijke en consistente verkeersborden op en rond het Stadsplein en elders in de gemeente Amstelveen.
  Kennelijk kent niemand bij de gemeente (van hoog tot laag) de verkeersregels voldoende om daar enige lijn en klaarheid in te brengen.

• Overkapping tussen beide winkelgedeeltes.
  Bij regen is het 'shopsport': hard rennen om niet kletsnat te worden

• Verhuizing van het Gemeentehuis naar een centrale locatie in de gemeente.
  Bestuur en ambtenaren zitten daar aan de Poel letterlijk en figuurlijk met hun rug naar de burgers. Dit is een belangrijke oorzaak van veel problemen: De ligging van het gemeentehuis van Amstelveen is te excentrisch, te zelfzuchtig, te introvert, te veel met hun rug naar de gemeente en een te mooi uitzicht over de prachtige, stille Poel.. Zodoende is men zich daar te weinig bewust van (en geïnteresseerd in) de stedelijke problematiek van Amstelveen, zoals de ondragelijke herrie van wegverkeer en scooters etc., hangjongeren, dronken cafébezoekers, luchtvervuiling en de verloedering van de openbare ruimte.

• Meer daadwerkelijke aandacht voor de betrokkenheid, burgerparticipatie, inspraak en de sociale cohesie van de bevolking van Amstelveen.
  Bestuurders, gemeenteraadsleden en ambtenaren van Amstelveen bewijzen voortdurend lippendienst aan deze essentiële elementen van een levende lokale democratie, maar telkens weer blijkt dat zij nauwelijks een rol van enige betekenis spelen in de overrwegingen en beslissingen van de gemeente. Dit is waarschijnlijk de voornaamste reden waarom er ondanks alle inspanningen van bewoners van het Stadsplein nog geen enkele vermindering te bemerken is in de vele vormen van hinder en geluidsoverlast waarmee zij dag en nacht te maken hebben.

Kafka in de polder

De problematiek van het Stadsplein ligt op allerlei verschillende gebieden waarvoor verschillende wethouders verantwoordelijk zijn:

• Openbare Orde en Veiligheid / Algemeen Bestuur / Coördinatie van collegebrede projecten en problematiek (De Burgemeester).

• Mobiliteit, verkeer en vervoer / Fysieke infrastructuur (wegen)/ Recreatie (Wethouder Tabak).

• Financiën / Cultuur / Vergunningen / Handhaving / (De-)regulering. (Wethouder Hellendall).

• Ruimte / Wonen / Ruimtelijke projecten / Volkshuisvesting (Wethouder Pols).

• Accommodatiebeleid / Volksgezondheid / Jeugdzorg (Wethouder Veenboer).

• Economische Zaken / Wijk- en buurtbeheer / Milieubeleid (Wethouder Groot).

Het complexe en grensoverschrijdende karakter van de problematiek maakt dat niet één bestuurder en ook niet één gemeentelijke afdeling zich verantwoordelijk voelt voor (en zelfs niet in staat is tot) een integrale, daadwerkelijke en effectieve aanpak en oplossing van alle problemen en mogelijkheden van het Stadsplein. Dit leidt bij bewoners van het Stadsplein tot wat wel 'bureaucratisch onbehagen' wordt genoemd. Dit wordt treffend beschreven in het onlangs verschenen boekje 'Kafka in de polder' (SDU Uitgevers, 2008):

'Een bureaucratie die zichzelf voor de voeten loopt, leidt tot onbehagen: frustrerende situaties waarin mensen terechtkomen door het onvermogen van de bureaucratie om adequaat diensten te verlenen, regels te handhaven of problemen op te lossen.' (pag 12)

De auteurs van dit boekje, leden van de 'Kafkabrigade', noemen als voornaamste oorzaken van kafkaëske situaties: Onmacht, onduidelijkheid, gebrekkige samenhang, onveiligheid, onwil en onhandigheid.

'Onmacht':
"Wij definiëren kafkaëske situaties als volgt: Situaties waarin burgers in een impasse geraken die mede veroorzaakt wordt door instanties waar hij niet zonder kan en/of omheen kan. Deze situaties worden in de eerste plaats gekenmerkt door onmacht, de burger heeft het gevoel dat hij vast zit en dat hij niet bij machte is uit die situatie te komen: 'Regels zijn regels'; 'Zo is het nu eenmaal'; 'Daar kunnen wij ook niets aan doen', zijn opmerkingen die we regelmatig te horen krijgen." [Ik heb niet anders gehoord in het afgelopen jaar. RvW.]

'Onsamenhangend':
"Kafkaëske situaties zijn bovenal situaties waarin ieder op zich zijn werk goed doet maar het eindresultaat toch niet klopt. Elke ambtenaar, maar de burger wordt niet geholpen. Hij loopt van het kastje naar de muur. Afdelingen of zelfs hele organisaties werken langs elkaar heen en weten soms niet van elkaars bestaan. De situatie is zo complex geworden dat niemand meer het overzicht heeft en niemand zich nog verantwoordelijk voelt: 'Maar we doen toch gewoon ons werk?'

'Onhandigheid':
"Kafkaëske situaties zijn niet zozeer incidenten waar de overheid tekortschiet. Het zijn voorbeelden van bestuurlijk handelen waarbij instituties en organisaties er collectief niet in slagen zich te richten naar de feitelijke situatie en de menselijke maat. [..] De Kafkabrigade richt zich daarom op situaties waarbij meerdere instanties [in dit geval: bestuurders en ambtelijke afdelingen; RvW] betrokken zijn, die afzonderlijk niet per se fouten gemaakt hebben. Kafkaëske situaties ontstaan daar waar alle betrokken organisaties hun werk gewoon doen, maar waar het resultaat vanuit de burger of het bedrijf gezien zwaar onder de maat is en zelfs absurd voorkomt."

Het boekje 'Kafka in de polder' zou verplichte literatuur moeten zijn voor alle bestuurders, raadsleden en ambtenaren van de gemeente Amstelveen.

De gemeente Amstelveen lijkt niet erg fantasierijk en creatief als het gaat om het tot stand brengen en houden van een prettige (en op zijn minst leefbare) woonomgeving in het centrum van de stad. Men slaagt er maar niet in het Stadsplein fraai, sfeervol, gezellig en zodoende aantrekkelijk te maken. Daarom heeft men  een 'Stadspleinregisseur' van elders ingehuurd, die per geproduceerde decibel betaald lijkt te worden, alleen overleg voert met de horeca en de winkels, maar tot dusver geen enkele belangstelling voor het standpunt van de bewoners heeft getoond. Over 'sociale cohesie' gesproken. Het is hoog tijd dat men óók de burgers van Amstelveen en met name de bewoners van het Stadsplein gaat inschakelen bij het mooier, leuker en vooral gezelliger (maar niet lawaaiiger!) maken van het Stadsplein.

De gemeente Amstelveen heeft bovendien een handhavingsprobleem, omdat deze ooit groene, luchtzuivere, beschaafde en enigszins gezapige stad (nog) steeds niet het belang en zelfs de noodzaak van handhaving onderkent. Het past domweg (nog) niet bij de cultuur van deze uit zijn voegen groeiende gemeente.

Gebrekkige kennis van wet- en regelgeving, zelfs van die van de eigen gemeente

Bestuurders en ambtenaren blijken slecht op de hoogte van de beperkingen en mogelijkheden van de verschillende verkeersborden. De routering en bewegwijzering voor fietsers en bromfietsers/scooters/snorfietsen zijn ronduit onduidelijk, verwarrend en onpraktisch. Als bewoners moeten wij voortdurend in discussie met jongelui die niet weten dat er op het Stadsplein niet geskateboard mag worden in verband met de hinder en geluidsoverlast.

Tijdens een vergadering van de raadscommissie ABM beweerde het hoofd van de afdeling Veiligheid desgevraagd dat bromfietsen, scooters en snorfietsen niet zijn toegestaan op het Stadsplein en dat dit verbod strikt wordt gehandhaafd. Dit is domweg niet waar. Snorfietsen zijn nog steeds toegestaan in het voetgangersgebied(!) en het verbod om daar met scooters en bromfietsen te rijden wordt in Amstelveen nauwelijks gehandhaafd, dit in tegenstelling tot de meeste andere gemeenten. Scooters, bromfietsen en snorfietsen zijn met name in voetgangersgebieden allemaal even hinderlijk, zij maken allemaal vervelende herrie en zij vervuilen de lucht allemaal met hun kleine motoren die hun brandstof (meestal met mengsmering) in onaanvaardbare mate. Overal waar men om goede redenen geen scooters en bromfietsen wenst, moeten natuurlijk ook geen snorfietsen worden toegelaten.

De gemeente kan zich dus niet alleen beperken tot een (hoogst noodzakelijke) betere handhaving van de bestaande regels, maar moet die tevens zodanig uitbreiden dat ook snorfietsen hier verboden worden en dat bromfietsen etc. alleen op de door de gemeente aangewezen plaatsen geparkeerd mogen worden.

In de Volkskrant van 9 december 2008 stond een artikel over het boek dat oud-leden van de lokale partij Leefbaar Utrecht hebben geschreven ('Leefbaren doen een boekje open', VK 9/12/2008).

Daarin stond o.a. het volgende:

"Zij ging besturen. Zo veranderde Leefbaar Utrecht, menen veel betrokkenen, geleidelijk in een 'gewone' partij, waarvan de wethouders liever zouden luisteren naar ambtenaren dan naar burgers." 

Kennelijk is dit een universeel probleem. Het is namelijk de indruk die zich ook gaandeweg aan mij als betrokken bewoner van Amstelveen opdringt: Als burger kan je hier namelijk bellen, praten, brieven schrijven, hand-tekeningen verzamelen, bijeenkomsten van wijkplatforms en raadscommissies etc. bijwonen en inspreken zo veel als je maar wilt (en kunt volhouden), maar het leidt allemaal nergens toe zolang het niet lukt om één of meer ambtenaren daadwerkelijk voor een bepaald onderwerp of kwestie te interesseren.

Welwillende belangstelling van burgermeester, wethouder(s) en raadsleden is strelend-prettig, maar levert geen tastbare resultaten op.

In de paar maanden waarin wij als bewoners van het Stadsplein 'actie voerden' tegen de gebrekkige handhaving van het verbod van scooters etc. en tegen overmatige herrie van evenementen, hebben wij helemaal niets bereikt:

• Scooters, brommers en snorfietsen scheuren nog even hard en luid als voorheen over het Stadsplein;

• In de kranten lezen wij over een stadspleinregisseur, maar die wil kennelijk niets met bewoners te maken hebben;

• De vriesmachine die moet zorgen dat er ijs ligt op die gezellige ijsbaan is op geen enkele manier akoestisch afgeschermd, zodat het gegier en gedreun van dat enorme apparaat dag en nacht op het Stadsplein ('de Amstelveense Echoput') weerklinkt. De stank en giftigheid van de uitlaatgassen en fijnstof die zo'n zware dieselmotor uitstoot, hebben in Amstelveen de status van een onvermijdelijk natuurverschijnsel.  

• De gemeente heeft ook nog steeds geen centraal aanspreekpunt en -telefoonnummer voor klachten, wensen, suggesties en ideeën van bewoners. Klachten etc. worden ook niet centraal geregistreerd. Iedereen die nu de gemeente belt om te zeggen dat die vriesmachine wel erg veel herrie maakt, krijgt dus te horen dat hij/zij de eerste en de enige is die daarover heeft geklaagd. En de volgende ook. Enzovoort.

Brief van bewoners van het Stadsplein aan het Gemeentebestuur i.v.m de 'Evenementennota'.

Aan het Gemeentebestuur van Amstelveen
Gemeentehuis
Amstelveen

Betreft:  'Evenementennota van de Gemeente Amstelveen: Lawaai maakt kapot wat ons lief is

Datum:  10 November 2008.

Geacht Gemeentebestuur,

Als reactie op het concept van de Evenementennota 2008 brengen wij als bewoners van de Rembrandtweg en het Stadsplein gaarne de volgende reacties, visies en verzoeken onder uw aandacht:

Participatie en betrokkenheid van de bewoners

Feiten en overwegingen.
De gemeente stelt zich ten doel een bruisend Stadshart te stimuleren waarin de functies winkelen, horeca, amusement en wonen tot hun recht komen. Met de Evenementennota wil de gemeente o.a. de participatie van de bevolking bij hun stad verhogen, de leef- en werkomgeving beschermen en de rechtsbescherming van bewoners waarborgen. In het licht van deze doelstellingen is het merkwaardig dat de bewoners rondom het Stadsplein niet betrokken zijn bij recent gemaakte plannen, genomen beslissingen en verrichte aanstellingen die moeten leiden tot het ‘leuker’ maken van hun plein. Van ‘breed gedragen initiatieven’ (Wethouder Groot van Economische Zaken in het Amstelveens Nieuwsblad van 25 maart 2008) is geen sprake als alleen rekening wordt gehouden met belangen en wensen van (horeca-) exploitanten en als daarbij bewoners overal buiten worden gelaten. Zelfs de nieuwe stadspleinregisseur heeft de omwonenden niet benaderd bij haar ‘inventarisatie van wat er zoal gebeurt en wat ieders wensen zijn’. Toch vertelde zij aan de Nieuwsbrief voor Amstelveense Ondernemers van juni 2008: "Alle neuzen staan dezelfde kant op. Iedereen is enthousiast." Als deze gang van zaken een indicatie is voor de manier waarop (en de mate waarin) rekening zal worden gehouden met belangen, wensen, suggesties en bezwaren van de bewoners van de 120 woningen rondom het Stadsplein, dan stemt ons dit niet optimistisch.

Verzoek
Hierbij verzoeken wij u om bewoners rondom het Stadsplein in het vervolg daadwerkelijk te betrekken bij overleg en beslissingen ten aanzien van evenementen en andere gebeurtenissen die aanmerkelijke consequenties hebben voor de leefomgeving van het Stadsplein en het woongenot van de bewoners.

120 Woningen!

Feiten en overwegingen
Het Stadsplein is niet alleen een winkel- en bedrijvencentrum met een hoog cultureel gehalte (dankzij de aanwezigheid van een schouwburg, openbare bibliotheek, muziekschool en volksuniversiteit) maar ook de woon- en leefomgeving voor de bewoners van de circa 120 appartementen die zich rondom het plein bevinden. De gemeente lijkt zich hiervan onvoldoende bewust te zijn. In de Evenementennota staat dat de gemeente steeds een gedegen afweging wil maken tussen de positieve bijdrage van evenementen en de negatieve bijverschijnselen voor omwonenden en andere personen of organisaties die overlast kunnen ondervinden van evenementen. In het Uitvoeringskader van de Evenementennota staat echter bij sommige normstellingen dat “aanzienlijke hinder te verwachten [is] bij de omwonenden”.

Verzoek
1. Wij verzoeken u de in het Uitvoeringskader genoemde mogelijkheid tot versoepeling van geluidsnormen tot een bovenmatig hinderlijk niveau geheel te schrappen, aangezien een dergelijke mate van overlast niet eerlijk is tegenover bewoners die (evenmin als het lawaai) geen kant op kunnen.

2. Wij verzoeken u om onafhankelijke geluidsexperts in te schakelen die het effect van verschillende geluidsniveaus in de woningen rondom het Stadsplein kunnen onderzoeken en om vervolgens samen met de omwonenden te komen tot het vaststellen van aanvaardbare waarden die niet alleen hun woongenot maar ook de gezelligheid, aantrekkelijkheid en succes van de evenementen ten goede zullen komen.

Beperkingen van het Stadsplein als evenementenlocatie i.v.m. de fysieke gegevens.

Het Stadsplein vormt door al zijn harde, hoge en rechte gevelwanden een ware lawaai- en echoput. Muziek en aankondigingen hoeven hier nauwelijks te worden versterkt om toch goed hoorbaar te zijn voor deelnemers, bezoekers en bewoners. In het Uitvoeringskader wordt per locatie een maximumstelsel opgesteld van het aantal evenementen, maar niet van de maximaal toegestane geluidsniveaus. Opvallend genoeg wordt bij het Handelsplein wél rekening gehouden met het feit dat de ruimte beperkt is (zie punt 2.2.2), maar bij het kleine, besloten en door vier harde gevelwanden omgeven Stadsplein (punt 2.2.1) niet.

Verzoek

1. Wij verzoeken u om het Stadsplein in verband met de relatief geringe afmetingen en de hoge, harde gevelwanden te beschouwen en te behandelen als een aparte locatie waarvoor dan ook aparte geluidsnormen moeten gelden.

2. Wij verzoeken u om het toegestane geluidsniveau van evenementen niet alleen aan te passen aan het aantal verwachte bezoekers, maar ook aan het aantal feitelijk aanwezige bezoekers. Met dit laatste kan worden voorkomen dat luidsprekers blijven schallen ook als er bijna geen bezoekers (meer) zijn.

Ook de geluidsoverlast bij voorbereidingen en na afloop van evenementen is vaak aanzienlijk.

Feiten en overwegingen
De geluidsoverlast blijft meestal niet beperkt tot het evenement zelf. Ook de aanvoer en het uitladen van de materialen, de opbouw van podia, tribunes en de licht- en geluidstorens, het plaatsen van dranghekken, etc. gaat vaak gepaard met onnodig veel kabaal en luide muziek. Gelet op het vaak (zeer) vroege tijdstip kan dit mensen behoorlijk uit hun slaap halen. Na afloop van het evenement wordt alles weer met veel overbodig kabaal afgebroken, afgevoerd en schoongemaakt. Het schoonmaken gebeurt niet alleen na iedere gebeurtenis op het plein, maar ook iedere ochtend, in verband met het zwerfvuil rond de zitbanken en hangplekken. De gemeente gebruikt hiervoor wel erg luidruchtige bladblazers en schoonmaakmachines.

Verzoek

Wij verzoeken u om organisatoren van evenementen ook bij de voorbereidingen en na afloop van evenementen rekening te laten houden met omwonenden.

Op het Stadsplein komt overlast van evenementen bovenop vele andere vormen van geluidshinder.

Feiten en overwegingen.
Omdat gemeente te weinig doet om op en rond het Stadsplein omstandigheden en een sfeer te creëren en te (laten) handhaven die veiligheid, prettige sfeer en woongenot op en rond het Stadsplein ten goede komen, worden bewoners en bezoekers vrijwel permanent belast door een cumulatie van lawaai van scooters, snorfietsen, skateboards, vrachtwagens, te luidruchtige evenementen, opbouw- en afbraakwerkzaamheden, schoonmaakmachines, bladblazers, te snel rijdend verkeer langs de Cultuurstrip, geschreeuw (omdat het zo lekker weerklinkt) van plein- en cafébezoekers, talloze airco’s op daken en aan gevels, dit alles tegen het achtergrondgeraas van A9 en Schiphol. Het is met name de cumulatie ervan die al deze en andere vormen van geluidshinder en overlast onacceptabel maakt. “Hou nou eens op met die herrie,” zei onderzoekster Karin Bijsterveld in de Volkskrant van 4 oktober 2008, omdat te veel lawaai mensen ongelukkig maakt. 

Verzoek

1. Wij verzoeken u om zowel bij de maximalisatie van het aantal evenementen als van het geluidsniveau rekening te houden met de vele vormen van (geluids)overlast waar de omwonenden van het Stadsplein vrijwel permanent aan blootstaan.

2. Juist in verband met de aanwijzing van het Stadsplein als locatie voor evenementen verzoeken wij de gemeente daar alle andere bronnen van geluidshinder krachtdadig te bestrijden, en met name het verbod op scooters en skateboards te handhaven en het liefst uit te breiden tot snorfietsen. 

Belangen van omwonenden verdienen meer gewicht in de afweging tegen commerciële belangen.

Volgens de Evenementennota zal het profijt van de initiatiefnemer, wijk, stad en bezoekers telkens worden afgewogen tegen de overlast voor de omgeving. Dit zou een verbetering zijn, want tot nu toe lijken belangen van organisatoren en hun sponsors steeds de doorslag te geven bij de vaststelling van geluidsnormen en sluitingstijden. De huidige gang van zaken rond het streven naar verlevendiging en ‘bruisend’ maken van het Stadsplein wijst echter niet in de door ons gewenste richting.

Verzoek

Wij verzoeken u meer procedures en garanties in de Evenementennota op te nemen voor het daadwerkelijk betrekken van omwonenden bij plannen met betrekking tot het Stadsplein die gevolgen hebben voor hun woonomgeving en het kunnen genieten daarvan.

Het Stadsplein is een fantastische plek om te wonen, te winkelen en elkaar te ontmoeten in de cafés, restaurants en terrassen, op de zitbanken rondom het plein of bij de fontein terwijl de kinderen met elkaar spelen. De door de gemeente nagestreefde sociale cohesie ontstaat alleen in een omgeving waar mensen zich prettig kunnen voelen. Wij beseffen dat het Stadsplein zich goed leent voor bepaalde evenementen, maar wij willen daar graag evenzeer van kunnen genieten als de deelnemers en bezoekers.

Hoogachtend,

40 Ondergetekenden,
allen omwonenden van het Stadsplein.